Hoe Lang is een chinees?

Nihao!!

De trein naar Chengdu was de eerste keer dat we op een hardsleeper zouden slapen. We wisten dan ook niet goed wat we moesten verwachten. In de trein aangekomen bleek de wagon niet uit aparte coupes te bestaan, maar de wagon was onderverdeeld in delen met daarin 6 bedden. Aan elke zijde 3 boven elkaar. we hadden allebei een bed in het midden. Het is best vreemd en het geeft je een beetje het gevoel van een slaapzaal in een trein… De reis zelf was goed alleen ‘s nachts kon je wel merken dat je niet in afgesloten coupes lag.

De volgende morgen om 5:30 kwamen we aan op het station van Chengdu. Veel te vroeg nog voor een bus of een metro en dus gingen we eerst naar de KFC (je zou bijna denken dat het chinees is) om even wat te drinken. We hadden koffie, jus d’orange en een ontbijtburger besteld en alles was warm!! Ja de jus d’orange had een temperatuur van een kop koffie… Om ongeveer half 8 kwamen we aan bij het hostel. De kamer was nog niet klaar, maar dat was ons van tevoren al verteld. Om 9:00 mochten we de kamer in en na het inhalen van wat slaap en het kopen van bustickets voor het jiuzhaigou national park zijn we ‘s middags op zoek gegaan naar het Wenshu klooster. Na dit klooster gevonden te hebben, op de bordjes staat een andere naam :s, bleek het dicht te zijn terwijl het volgens de lonely planet nog 3 uur zou duren voor ze sloten! Beetje jammer dus. ‘s Avonds hebben we gegeten in een hotpot restaurant. Daar krijg je een schaal met kokende hete peperolie voor je neus en vervolgens moet je in een soort keukentje je eigen stokjes met vlees groente en vis gaan halen. Deze laat je koken in de olie en vervolgens eet je ze op. Voor de insiders: de spinnensaus was er niks bij. Het was erg pittig, maar ook erg lekker.
Aan het eind van het eten worden dan je stokjes geteld en aan de hand daarvan moest je betalen. Het restaurant zelf zag eruit als een grote eetschuur waar tientallen tafeltjes stonden en dit alles gemixt met een hoop herrie en geschreeuw van de medewerkers.

De volgende morgen zijn we vroeg op weg gegaan om panda’s te bekijken. Daar aangekomen bleek het wel heel erg een dierentuin in plaats van een research center. Toch was het erg leuk om de panda’s nu eens in het echt te zien.’s Middags zijn we voor de zoveelste keer op jacht gegaan naar een netbook omdat dit toch wel erg handig is, omdat de pc’s van de hostels vaak niet je van het zijn. Deze keer zijn we eindelijk geslaagd! Eindelijk hebben we een winkel gevonden die er voor kon zorgen dat Windows er in het engels op kwam en niet in het chinees. De communicatie met de winkelbediendes was wel grappig aangezien het grootste gedeelte daarvan verliep via Baidu translate, de chinese versie van google translate,. Die avond hebben we bij een arabisch restaurant gegeten dat gerund werd door een arabische vrouw, ze zat aan een tafeltje de hele tijd met een pak geld in haar hand te schreeuwen tegen haar personeel wat voor het grootste deel bestond uit tienerjongens. Hierna zijn we snel terug gegaan naar de hostel om in te pakken voor de reis de volgende dag.

Op de derde dag in Chengdu vertokken we om 8 uur met de bus naar her Jiuzhaigou National Park dat op 8 tot 10 uur rijden van Chengdu ligt.  Het park staat bekend om zijn mooie meren. Nadat we waren ingestapt moest driekwart van de bus nog gevuld worden… Naarmate er meer chinezen binnenkwamen werd de chaos steeds groter. Mensen die op de verkeerde plek zaten en mensen die niet wilde ruilen en anderen die dat wel wilden. Kortom, een grote stoelendans. Dit duurde ongeveer een kwartier waarna iedereen eindelijk naar tevredenheid zat. Zo ongeveer iedereen was van stoel gewisseld behalve wij, als enige twee buitenlanders. De reis verder verliep wel goed, maar ook nu weer leken er geen verkeersregels. Onze buschauffeur vond het nodig om op de meest onmogelijke plaatsen in te halen, bijvoorbeeld in tunnels 5 wagens tegelijk inhalen waar het zicht nul was door de stof of inhalen in een haarspeldbocht… Na een tijdje wen je hier aan en kijk je nergens meer van op. We kwamen door een gebied waar in 2008 een flinke aardbeving is geweest, best indrukwekkend om te zien, we zagen grote ingestorte bruggen en bergen waar gesteente van naar beneden was gekomen. Het andere wat opviel was dat de bus ongeveer 5x stopte in 8 uur en dat de bus tijdens deze stops ook 2x gewassen is?!? ‘s middags om 17:00 kwamen we aan op het busstation en wisten we niet meteen waar we heen moesten.  Na een andere backpacker aangesproken te hebben kwamen we erachter welke kant we op moesten. Onderweg hebben we nog geprobeerd om een taxi te krijgen, maar die vroeg 50 euro.. Na een aardige wandeling, die zeker geen taxirit van 50 euro waard was kwamen we aan bij de hostel. Er bleek geen verwarming te zijn terwijl het toch echt wel koud was ‘s nachts, het word daar zomers niet warmer dan 17 graden hoe kun je daar leven zonder kachel?! gelukkig hadden we wel een elektrische deken… Verder stonk de badkamer een uur in de wind en was er geen stroom op het moment dat wij aankwamen. Toen het donkerder werd kregen we een kaarsje als licht en hebben we ‘heel romatisch’ chips gegeten als avondeten bij kaarslicht.

Na een vrij koude nacht en een beroerde douche, de ergste tot nu toe, zijn we de volgende morgen naar het park gewandeld. Daar aangekomen leek heel China die dag naar het park te gaan, maar doordat wij een kaartje voor twee dagen kochten waren we vrij snel in het park. Vanuit de ingang werd je per bus naar andere plekken vervoerd in het park. Aan gekomen op een van deze plekken werden we bedolven onder de chinezen. Het park was erg mooi maar het was erg moelijk om foto’s te maken zonder en chinees erop. Ook waren er veel paden afgesloten wegens “brandgevaar”. Dit sloeg helemaal nergens op omdat het allemaal vrij vochtig was en er zelfs sneeuw lag op de 2800 meter hoogte waar we begonnen die dag. We hebben die dag de bussen in het park zoveel mogelijk vermeden en hebben toch nog wat momenten zonder 1000 chinezen om je heen gehad.

De tweede dag in het park was beter. Na te zijn afgezet op de hoogste plaats van het park, 3100 meter, zijn we na het eerste stuk een pad opgegaan waar we eigenlijk niet in mochten. We hebben dit pad 18 km gevolgd en er was verder niemand. De bordjes brandgevaar bleken neergezet omdat de paden niet goed onderhouden waren. Onderweg hebben we een aantal yaks gezien en heel exotisch: een stekelvarken. Ook kwamen we schedels van dieren tegen en een karkas van een dier waarvan we de soort niet echt konden ontdekken. Na de wandeling van 18 km kwamen we uitgeput aan bij een bushalte en hebben vanaf daar de bus genomen naar de uitgang van het park. Deze dag was een stuk relaxter dan de eerste met al die chinezen om ons heen. Moe maar voldaan kwamen we aan bij de hostel waarna we zijn gaan eten bij een tibetaans restaurant. Van het menu hadden ze natuurlijk driekwart niet, maar dit is iets wat wel vaker voorkomt in China. Het eten zelf was wel erg lekker, we hadden stokjes yakvlees en yakvlees in aardappel gehuld. De volgende morgen gingen we weer terug naar Chengdu met de bus, en de taxi naar hetb usstation kosste 10 yuan, 1 euro 25. Dat was wel iets anders dan de 50 euro van twee dagen daarvoor.

Na weer een leuke busrit, dit keer weer met kleine stoelendans waarvan wij nu ook onderdeel uitmaakte kwamen we weer terug in Chengdu. Onze laatste dag in Chengdu zijn we gaan fietsen wat erg leuk was. Er werd alleen niet echt rekening met fietsers gehouden. Ze hadden wel fietspaden en stoplichten, maar die leken meer voor de sier. We kwamen bij een park waar allemaal Chinezen aan het dansen, aerobicen en zingen waren, het leek net een soort koninginnedag! ‘s Avonds zijn we naar Lijiiang gevlogen. We wilden eigenlijk heel Azie over land doen, maar het vliegen was maar een uurtje en anders hadden we 36 uur in de trein en de bus moeten zitten.

Lijiang is een heel toeristisch plaatsje, met vooral Chinese toeristen. Er zijn allemaal ‘oude’ huizen en er loopt een riviertje langs bijna alle huizen waar de mensen hun kleding in wassen. Er wonen hier Naxi mensen, bij dit volk was vroeger de vrouw de baas. De man blijft bij zijn moeder in huis wonen en blijft alleen s’nachts bij de vrouw. We zien hier dan ook  vooral de vrouwen werken, er worden hier heel wat huizen gesloopt door vrouwen!

Na twee dagen in Lijiang zijn we naar de tiger leaping gorge gebracht, het was weer een avontuurlijke tocht van 2,5 uur met inhaalacties die je beter niet kunt zien. Daar aangekomen was het niet echt duidelijk waar het pad begon. Wij waren niet de enige met dit probleem. We werden aangesproken door een australisch meisje, die ook op zoek was. Samen hadden we het pad vrij snel gevonden en begon de klim. Het eerste stuk was goed te doen, maar al snel ging het vrij steil omhoog. Onderweg kwamen we een australische familie tegen die we ook al ontmoet hadden bij het panda research center in Chengdu. Het ergste stuk van de klim is een aantal bochten die de 28 bends genoemd wordt. Wij dachten dat we al halverwege dat stuk waren toen er bij een rustpost op de muur stond geschreven dat de 28 bends daar begonnen.. De vrouw bood ons nog wiet en paddo’s aan, maar dat leek ons niet zo’n goed plan aangezien we op smalle paadjes langs een ravijn moesten lopen.. De bends waren zo zwaar dat we ongeveer elke bocht moesten stoppen om op adem te komen. Eenmaal aan de top moesten we aan de andere kant nog ongeveer 30/45 minuten lopen om bij het guest house te komen waar we wilde overnachten. Na 7 km en 5,5 uur lopen kwamen we daar uitgeput aan. Het australische meisje wat we aan het begin van het pad waren tegengekomen was een half uur voor ons binnengekomen. Verder zaten er nog 2 poolse meisjes en 2 spaanse jongens al uit te rusten na de klim. Een uur later kwam ook de australische familie aan gevolgd door nog een frans stelletje. Met dit internationale groepje mensen hebben we gezellig de avond doorgebracht! De dag erna was een stuk relaxter. Na rustig te zijn opgestaan en met zijn allen ontbeten te hebben zijn wij samen met de spaanse jongens en het australische meisje als laatste weggegaan. Het pad ging vanaf hier  voor het grootste gedeelte naar beneden en dat was wel lekker na de dag ervoor. Nadat we de poolse meisjes hadden ingehaald zijn we met zijn zevenen naar het einde gewandeld. Daar aangekomen in een guesthouse hebben we even wat gegeten en zijn toen afgedaald de gorge in naar de rivier. Dit ging over een heel steil pad langs de rotswand en op sommige plaatsen moest je langs een ladder naar beneden. Een van deze ladders was 30 meter lang. Onderin de gorge aangekomen was het uitzicht over de rivier erg mooi. Na daar 30 minuten te hebben gezeten zijn we weer aan de klim naar boven begonnen. Dit bleek zwaarder dan we dachten en onze groep kwam in delen weer boven. Hierna hebben we nog wat gegeten in het guest house om vervolgens met een shuttle bus weer terug te gaan naar Lijiang. Bij het hostel hebben we onze spullen opgehaald en zijn vervolgens op weg gegaan naar het treinstation om de nachttrein naar Kunming te nemen. Deze trein was beter dan de vorige omdat er maar vier bedden waren in plaats van zes. Na aardig geslapen te hebben zijn we gisteren om 7:15 aangekomen in Kunming. Na het regelen van lonely planets voor Laos en Vietnam zijn we ‘s avonds naar een metalshow geweest. Het was erg leuk, maar de bar bleek wat moeilijk te vinden. Vandaag hebben we lekker geluierd en morgen gaan we op weg naar de rijstvelden van Yuanyang.

We hopen dat we binnenkort weer wat kunnen schrijven op de site maar hij doet het niet altijd even goed in China, misschien dat het in Laos beter is.

Mijn locatie .

2 reacties op “Hoe Lang is een chinees?

  1. Na weken niet op de website gekund te hebben ben ik eindelijk zo slim geweest om het eens te proberen met google chrome en zie hier het resultaat :) Leuk om bij te kunnen lezen en “mee” te kunnen reizen. Ben benieuwd ook naar die andere foto’s. Die darminfectie kun je in Nederland ook oplopen, dat is mij helaas gelukt :( Misschien door een van mijn revalidanten.. Fijne reis verder!

  2. Gaaf hoor om jullie belevenissen te lezen!zo reis ik toch een beetje mee :-)!have fun!x

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>