Van Irkoetsk naar Peking

Het heeft even geduurd maar na wat technische moeilijkheden (China) is dit het volgende deel van ons verslag.

We zijn in Irkoetsk op de trein gestapt naar Ulaan Bator, de hoofdstad van Mongolie. Onze eerste coupegenoot was een russische vrouw die een beetje engels sprak. Ze wilde vooral vanalles van ons weten maar als wij haar iets vroegen deed ze net of ze het niet hoorde.. Verder waren we weer verenigd met onze australische en zweedse vrienden dus het was gezellig! Bij de grens van Rusland en Mongolie duurde het alleen erg lang. Hier moesten we eerst 4 uur de trein uit. Toen we weer terug de trein in mochten bleek alleen onze wagon er nog te staan. Vervolgens begon het lange wachten en de controles van de grenswachters van beide landen. Uiteindelijk mochten we toch Mongolie in.
In Ulaan Bator aangekomen werden iedereen opgehaald door een reisorganisatie behalve wij.
We werden ongeveer 10 minuten lastiggevallen door lokale taxichauffeurs toen Bert, onze gastheer voor de eerste 3 dagen, ons kwam ophalen. Bert is getrouwd met een mongoolse vrouw en hij woont in een gertent in het nationale park Terelj. Bert ziet eruit als een Amsterdamse autorijleraar. Hij begon meteen te vertellen over de mongolen, dat ze niet te vertrouwen zijn en dat we goed op onze spullen moeten passen. Door zijn chaffeur werden we naar het park gebracht. Daar aangekomen stond het vuurtje in onze tent al aan en kregen we een hollands ontbijt!  De wc die we tot onze beschikking hadden was niet meer dan een gat in de grond met een stel planken erover. Er was een soort hokje omheen getimmerd, maar dit was niet echt afgesloten. Heel apart. Vooral ook omdat de “wc” midden op het terrein stond en er continu mensen aan het werk waren.

Ons prachtige toilet

We waren de enige gasten, en werden goed verwend. Bert woont in het park met zijn vrouw en 3 kinderen en heeft daar een soort van boerderij met koeien en een stuk of 8 honden. ‘s Middags hebben we gewandeld, de natuur is daar heel mooi, grasvlakten met af en toe een boom en er lopen overal kuddes paarden, koeien en schapen. ‘ s Avonds kregen we goulash te eten! De volgende dag hebben we paard gereden tot grote vreugde van Jean-Paul! De paarden lopen daar los in de natuur en als de eigenaar ze nodig heeft worden ze gevangen. De vrouw die met ons mee was wilde de hele tijd draven, iets wat JP niet zo goed afging. De route die we gereden hebben was erg mooi en onze gids bracht ons naar een uitkijkpunt waar we een mooi uitzicht over de omgeving hadden. ‘s Avonds kregen we natuurlijk weer een hollands maaltje. De laatste dag hebben we ons door Bert 10 kilometer van het gerkamp laten rijden de valleu in. Van hier uit zijn we door de vallei teruggewandeld. Het was erg mooi en er heerste 99% van de tijd totale stilte. Onderweg terug kwamen we veel onderdelen van dode dieren tegen en ook veel lege flessen. Bert vertelde ons dat de mongolen wel van een drankje houden en niet echt van stoppen weten. ‘s Avonds werden we verrast met bloemkool, gekookte aardappelen en een bal gehakt. Waarschijnlijk was dit het laatste nederlandse maal voor lange tijd..
De volgende dag zijn we door Bert en zijn chauffeur naar Ulaan Bator teruggebracht. Tijdens deze rit werden we uitgenodigd om de volgende dag met hem mee te gaan naar de markt, een van de grootste in Azie volgens hem. Na onze spullen in de hostel te hebben gedropt zijn we naar een tempel gelopen. Het zag er best aardig uit en je had uitzicht over Ulaan Bator.
De volgende ochtend zijn we door Bert opgehaald en naar de markt gegaan. De markt was heel erg groot en ze verkochten er alles, van kettingzagen tot uitrustingen voor een paard.  Het was erg leuk om te zien. De rest van de dag hebben we door Ulaan Bator gewandeld en zijn we naar het nationaal mongools museum geweest. Na de verhalen van Bert wilden we namelijk wel wat meer weten over de mongolen en hun geschiedenis. ‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij een mongools/chinees restaurant.
De volgende morgen vroeg werden we door een taxi opgehaald om naar het station te gaan. Daar zijn we in de trein gestapt naar Peking.
Het wordt nu een erg lang verhaal dus zullen we morgen proberen het volgende deel te schrijven. Allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties. Ze zijn erg leuk om te lezen!



Mijn locatie .

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>